Saat 7 gibi uyanıp pazartesi sendromuna girdim. Rüyamda hep okulu, okuldaki işlerimi görmüştüm. Tam kalkıyordum ki pazar olduğu aklıma geldi. Size de olur mu? Nasıl bir mutluluktur bu. Kocama sarıldım. İsli puslu bi sabahtı oysa. Sevilir hiç bir yanı yoktu. Ama pazar ve sevdiğinin yüzü kokusu eklenince öyle güzel geldi ki gün gözüme. Huzur bu kadar güzel mi kokuyormuş. Çocukluk yıllarımın huzurunu, aileme sırtını dayama korkmama duygusunu yıllar sonra eşim yaşatıyor bana. Huzur nasıl kokar? Ben biliyorum. Eşim gibi:)
Güzelce kahvaltımızı ettik. Şimdi salonumuzda o aykut kocamanın istifasını izliyorum. Ben bunları yazıyorum. Allah hepimizin yüreklerine huzuru eklesin. Huzur kokan eşler, huzur kokan aileler, huzur kokan arkadaşlar, huzur kokan evlatlar versin. Herkesin huzuru farklı kokar değil mi?
